วันที่สี่. แต่งงานกันแล้ว. เรายังคงลอยล่องอยู่ อาจจะใช่ในความหมายตรงตัวเลย.

อ่าวเบื้องล่างเป็นสีสันที่ฉันไม่มีคำศัพท์ในหัวเพื่อจะนิยาม มันไม่ใช่สีเทอร์ควอยซ์ ไม่ใช่สีมรกต แต่เป็นอะไรบางอย่างที่อยู่ตรงกลางและให้ความรู้สึกที่อบอุ่นกว่า

วิกรมหยุดถ่ายรูปแล้ว เขากำลังนั่งมองออกไปเฉยเฉย ซึ่งนี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นยากมาก และฉันเลือกที่จะไม่ทักอะไร

กัปตันพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเกาะปันหยี ฉันได้ยินคำว่าหมู่บ้านชาวประมงลอยน้ำและสามร้อยปี แต่ฉันคิดว่าฉันคงจะจำลักษณะมือของเขาที่จับอยู่บนคันบังคับได้แม่นยำกว่าการจำชื่อหมู่บ้านเสียอีก

เรามาภูเก็ตเพื่อหาดทราย แต่เรากำลังจะกลับไปพร้อมกับท้องฟ้า คุ้มค่าเหลือเกินกับการเดินทางมาที่นี่ คุ้มค่าเหลือเกินกับการแต่งงานครั้งนี้

อานยา และ วิกรม อาร์. มุมไบ